Vandaag ben ik ruim een week alcohol-vrij. Gisteravond zat mijn man naast me lekker een wijntje te drinken. Vond ik wel even moeilijk maar dat amechtige gevoel van de eerste dagen is over. Ik loop niet meer te snakken naar wijn.

Ik ben wel blij dat ik over een poosje weer een glas mag inschenken. Dat dan weer wel. Ik zou echt niet kunnen leven met het idee dat ik nooit meer mag drinken.

De vraag is natuurlijk wel hoe ik er straks mee om moet gaan als het weer mag. Hoe zorg ik nou dat het dan niet weer helemaal gierend uit de klauwen loopt? enfin, eerst maar eens die 40 dagen door zien te komen.

Ik geniet erg van het gevoel bij het opstaan: ben beduidend fitter en frisser 'smorgens.

Ohja...helaas vanmorgen weer wat zwaarder: 3 ons erbij. Dat gewicht zal wel altijd een raadsel voor me blijven.

Vandaag is de zevende dag. Ik heb een hele week geen alcohol gedronken en vanmorgen kreeg ik mijn beloning: 1.2 kilo lichter! Hoera. Het begin is er. Nog 4 kilo te gaan en dan ben ik weer tevreden.

Gisteravond even een moeilijk moment. We hadden vergadering over de wintersport-perikelen en iedereen zat aan de wijn. Dan is het toch wel akelig om daar met een glaasje water tussen te zitten.

Anderzijds merk ik dat het me bijna een soort superioriteitsgevoel geeft dat ik niet drink en de rest wel.

Vanavond geen bijzonderheden. Ik zal het wel volhouden. Ik herinner me van een eerdere stop-poging dat ik na een week wel een beetje het gevoel kreeg van 'het nieuwe is er af'.

Dag 6. Ik hou het nog altijd vol. Het gaat redelijk makkelijk. Gisteravond heeft mijn man wel gedronken (nadat hij daarvoor heel lief eerst toestemming had gevraagd) en ook dat vond ik niet moeilijk.

Vanmorgen dreigde ik wel even de motivatie te verliezen: ik ben weer zwaarder geworden! Gisteren heb ik werkelijk niets gegeten dat niet zou mogen volgens de dietiste en daarnaast heb ik nu toch al 5 dagen alcohol uitgespaard. Dat laatste scheelt denk ik al gauw 3000 KCal. Waarom kom ik dan aan???

Enfin, ik denk dan maar aan the law of the Harvest. Je moet nu eenmaal eerst zaaien voordat je kunt oogsten en kennelijk heb ik nog onvoldoende gezaaid.

Morgenochtend misschien beter?

Vanavond zal misschien even lastig zijn. We hebben een vergadering over de wintersport met 2 andere stellen, om half 9. Ik maak het mijzelf makkelijk door gewoon aan te kondigen dat ik niet meer drink. Dan is dat meteen duidelijk.

Doorkijkje naar de rest van de week: morgenavond een borrel-afspraak met een oud-collega van mijn vader. Dat kan ik makkelijk aan zonder drank. Vrijdag gewoon thuis. Zaterdagavond een etentje met de dames uit Leiden. Ik ga met de auto (altijd een goede stok achter de deur) en ik kondig ook daar meteen aan dat ik niet drink. Hebben we meteen een interessant gespreksonderwerp!

Zondag gewoon thuis en dan zit ik al op 10 dagen.

Het is inmiddels kwart over 5 op dag 5 en het gaat vandaag best! Gisteren had ik er eigenlijk ook geen moeite mee. Zou het vanaf nu gewoon makkelijker gaan?

Gek genoeg ben ik vanmorgen niet beloond voor mijn goede gedrag: ik was 6 ons zwaarder en dat terwijl ik gisteren heel mager gegeten heb, en ook nog op de wii active heb gestaan!

Enfin. Ik hou gewoon vol. Het geeft mentaal een goed gevoel en het opstaan is een stuk prettiger zonder drank.

Gisteravond had ik het echt heel erg moeilijk. En ik vind dat heel erg! Kennelijk zit de alcohol zo diep in mijn systeem dat ik er inderdaad slecht buiten kan.

Maar, zoals verwacht: toen ik eenmaal gegeten had was het ergste voorbij. Ik had het wel vreselijk koud maar dat is misschien toeval! Ik ben lekker in een heet bad gaan liggen met een goed boek en daarna was het verlangen verdwenen en de kou ook. Vanmorgen werd ik beloond met 300 gram eraf op de weegschaal.

De beloning in gewicht kreeg ik na de vakantie ook al: normaal gesproken kom ik minstens 2 kilo aan tijdens een vakantie, maar deze keer was ik precies op gewicht gebleven. Dat in combinatie met het feit dat ik in Marokko geen moment heb gedacht aan de calorieen maakt meteen duidelijk dat ik inderdaad vooral door de alcohol zo dik ben geworden!

Dag 4. Dat betekent dat ik vanavond op 1/10 van de mijzelf opgelegde periode ben.

Deze kerst was ik op vakantie in Marokko. Ideaal land voor mensen die minder willen drinken want het is best lastig om daar nog alcohol te vinden. Ik heb dan ook 3 dagen helemaal niet gedronken en de andere dagen erg weinig voor mijn doen.

Op oudjaarsavond heb ik na 3 glazen wijn met mijzelf afgesproken dat ik nu 40 dagen niet zal drinken. Vandaag is dag 3.

Ik weet dat de moeilijke tijdstippen liggen tussen 5 uur 'smiddags en 8 uur 'savonds. Daar voor denk ik er niet aan en na het eten hoeft het niet meer.

Kortom: 3 uur per dag het gevecht met mijzelf aangaan. Tot nu toe met succes!

Ik heb ook uitgerekend dat de hoeveelheid drank ik die dronk gelijk stond aan 4500 Kcal per week. Ongeveer. Geen wonder dat ik dikker en dikker word!

Enfin, een nieuw begin dus

Gisteravond ging het weer mis. Ik heb me helemaal klem gezopen. Verschrikkelijk....om half 10 lag ik al in bed, wazige herinneringen.

Vandaag voel ik me brak, hoofdpijn en diarree...

Wat ben ik toch een trut.

Zo werkt het dus in mijn hoofd. Ik heb vandaag iets naars meegemaakt en vind nu dat ik een wijntje verdiend heb. Wijn als beloning. Wijn omdat ik verdriet heb.

Wat dat was? Mijn vriendin ligt in het ziekenhuis. Ze heeft een hersenbleoding gehad en kan nu alleen maar zeggen "ik ben een beetje misselijk, nou moe". Mijn lieve, intelligente, welbespraakte vriendin is weg. Dat maakt me verdrietig.

Maar waarom zou een glas wijn daar tegen helpen? Gaat ze dan weer beter praten? Of voel ik me dan beter? Nee...waarschijnlijk niet. Ik voel me dan een nog grotere sukkel omdat ik ook nog heb toegegeven aan mijn drankzucht.

Let op: ik zeg niet dat ik het niet doe hoor! Even een slag om de arm houden...

Het werd echt te dol. Ik dronk zoveel dat ik er zelf bang van werd. Elke dag weer ging de wijnfles open en elke dag ging hij leeg. De keren dat de tweede fles ook open ging zijn niet te tellen. Ik was bang dat het helemaal mis zou gaan met me. Ik kan wel functioneren zonder drank en ik drink niet overdag maar ik voel hoe de afgrond steeds dichterbij komt.

Zaterdag dronk ik weinig omdat ik moest rijden. Mijn tafelgenoten dronken wél. Mijn god wat is dat ontluisterend! De dame in het gezelschap was zó de weg kwijt dat ze 30 keer dezelfde vraag stelde en de heer vond zichzelf erg geestig. Bovendien drink hij, na een lng betoog over hoe smerig gedestilleerd is, een halve fles brandwijn leeg.

Zondag was het voor mijzelf weer raak. Stukjes van de avond kwijt, slecht geslapen door de hoeveelheid drank en wakker worden met een naar gevoel. En dan mijn gewicht! Het schiet omhoog. Ik word steeds dikker door al die wijn.

Genoeg dus. Ik heb gisteren de hele dag niet gedronken en thuis niets gezegd. Ik wil er eigenlijk geen aandacht op vestigen. Ik weet wel waarom. Als ik aan mijn man vertel dat ik wil minderen dan gaat hij zich met elk glas bemoeien. Ik wil zelf controle houden over mijn gedrag!

Niks gezegd dus en gelukkig vroeg hij ook niet of ik een glas wijn wilde. Het was even lastig toen we gingen eten maar verder vond ik het eigenlijk prima.

Nou is het misschien niet handig om een paar dagen voor kerst te verzinnen dat je iets aan je drankgebruik wil veranderen, maar anderzijds gaan we dit jaar op vakantie naar Marokko en daar mag ik toch bijna nergens drinken. Dat zal me dus helpen.

Na de feestdagen wil ik een maand helemaal niet drinken. Of nee, laat ik eerlijk zijn. Ik wil eigenlijk een half jaar niet drinken. Maar ik vind het moeilijk me daaraan te commiteren. Ben bang om het niet te halen en dan af te gaan in mijn eigen ogen.

Dus daarom hier een anoniem blog. Ook om terug te kunnen lezen hoe het is gegaan, wat ik heb gedacht en gevoeld.